hayat biraz acımasızdır. ama kimine göre biraz. sahi hayattan zevk almak insanı yoran şey midir yoksa zevk almanı engelleyen şeyler mi yoranlardır? bu sorunun sebebine ineceğimi zannediyorsanız bir tık yanıldınız. kaybedenler kulübünü bir kez daha izledikten sonra bir şeylere el atmak zorunda olduğumu düşündüm. o günlerden bugünlere kadar bizi yoran neydi acaba diye düşünmekten kendimi alıkoyamıyorum. toplumları yoran şey sansürdür. aslında toplumlar demekte biraz yanlış gibi geliyor bana. sansürün yorduğu tek şey düşünen insanlardır. malum bu günlerde düşünen insan bulmak zor. düşünmekten mi vazgeçtik yoksa bizi düşünmemeye iten şeyler mi var diye düşünmek daha doğru olur. biliyorum yazım yanlışları harf hataları ve size belki de boş gelecek konular bunlar ama kendimi yazarken kendim gibi hissediyorum. hayatın yorduğu anneme küfretseniz bile ben kendi bildiğimi yapacağım bunu unutmayın. günler birbirini kovalarken sizi düşünmekten alıkoyan şeylerin ne olduğunu düşünmeyi unutmayın. tabi düşünmeyi unutmadıysanız.